Οι νόμοι για την ενέργεια πρέπει να ξαναγραφούν

 

Συνέντευξη στη Σοφία Χριστοφορίδου

Το “απερίγραπτο” γραφειοκρατικό πλαίσιο που δημιούργησε η “νοσηρή φαντασία” ατόμων άσχετων με την οικονομία της αγοράς έκλεισε την πόρτα στους επενδυτές, με αποτέλεσμα η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας να κυριαρχείται ακόμη και σήμερα από τη ΔΕΗ, υποστηρίζει ο γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης Κωστής Σταμπολής

Για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας υποστηρίζει ότι δεν είναι καν στην ατζέντα, παρόλο που ο στόχος 20-20-20 πολύ σύντομα θα αποτελέσει ευρωπαϊκή οδηγία, με χαρακτήρα υποχρεωτικό.

“Μόνο όταν απελευθερωθεί η αγορά σε επίπεδο οικιακού ή εμπορικού καταναλωτή θα μπορούμε να μιλάμε για πραγματική απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας δεύτερος πόλος παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος θα μπορεί να ανταγωνιστεί ισάξια τη ΔΕΗ τόσο από πλευράς παραγωγής όσο και υπηρεσιών”, υπογραμμίζει ο γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης Κωστής Σταμπολής.  Όπως επισημαίνει, “η διαδικασία του ανοίγματος της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που ξεκίνησε εδώ και δέκα χρόνια εν πολλοίς έχει μείνει στάσιμη από την άποψη εισόδου και δραστηριοποίησης νέων παικτών”.

Διαπιστώνετε αγκυλώσεις στην υλοποίηση επενδύσεων στον τομέα της ενέργειας;

Το απερίγραπτο γραφειοκρατικό πλαίσιο και οι επικρατούσες συνθήκες λειτουργίας της χονδρεμπορικής αγοράς στάθηκαν ικανοί λόγοι να αποθαρρύνουν την είσοδο ιδιωτικών εταιρειών στην ηλεκτροπαραγωγή. Υπάρχουν σοβαρές αγκυλώσεις από πλευράς γραφειοκρατίας, σε βαθμό που αποθαρρύνουν πολλούς σοβαρούς επενδυτές από το να προχωρήσουν ενεργειακά έργα στην Ελλάδα, τόσο με συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας όσο και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ). Υπάρχει σωρεία από άχρηστες βεβαιώσεις και δεκάδες επικαλύψεις που μόνο με τη νοσηρή τους φαντασία άτομα τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με επενδύσεις και την οικονομία της αγοράς θα μπορούσαν να σκεφθούν. Κατά την ταπεινή μου άποψη, οι νόμοι που αναφέρονται σε επενδύσεις στο ενεργειακό τομέα πρέπει να ξαναγραφούν από την αρχή, με στόχο τη μείωση του κειμένου τους κατά 50% τουλάχιστον.  Όπως και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, το νομοθετικό πλαίσιο θα πρέπει να αφορά κυρίως τις στρατηγικές κατευθύνσεις των επενδύσεων και να μην εισέρχεται στην λεπτομέρεια της αδειοδοτικής διαδικασίας. Αυτή θα πρέπει να καθορίζεται μέσα από ένα ειδικό έντυπο οδηγό, που θα κατευθύνει τον επενδυτή βήμα προς βήμα για τις αιτήσεις που πρέπει να υποβάλει στους διάφορους φορείς (οι οποίες και αυτές πρέπει να μειωθούν κατά 50%) και τις βεβαιώσεις που πρέπει να πάρει.

Πόσο κοντά είμαστε ως χώρα στο στόχο 20-20-20, δηλαδή μείωση μέχρι το 2020 των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 20% και της ενεργειακής κατανάλωσης κατά 20% και, επιπλέον, κάλυψη του 20% των ενεργειακών αναγκών από ΑΠΕ;

Η Ελλάδα απέχει σημαντικά από το στόχο αυτό, ο οποίος σύντομα θα αποτελέσει ευρωπαϊκή οδηγία, πράγμα που σημαίνει ότι θα αποκτήσει χαρακτήρα υποχρεωτικό. Σήμερα είναι ζήτημα αν η χώρα συνολικά έχει 900NW από ΑΠΕ, τη στιγμή που, για να πλησιάσουμε το στόχο 20-20-20, θα έπρεπε να μιλάμε για ένα επίπεδο εγκαταστάσεων ΑΠΕ των 5.000MW, χωρίς σε αυτό να περιλαμβάνονται τα μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα που σήμερα είναι της τάξεως των 2.500MW. Για να επιτευχθεί ο στόχος, θα πρέπει να αλλάξει ριζικά ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία τις ΑΠΕ, ενώ από πλευράς κυβέρνησης θα πρέπει οι ΑΠΕ να συμπεριληφθούν στην κεντρική πολιτική ως ατζέντα, πράγμα που δεν ισχύει σήμερα.

Ποια καλά παραδείγματα από το εξωτερικό θα μπορούσε να ακολουθήσει η Ελλάδα στον τομέα των ΑΠΕ;

Ήδη αρκετές χώρες, όπως λ.χ. η Δανία, η Ισπανία, η Γερμανία, έχουν θέσει τις ΑΠΕ στο επίκεντρο του πολιτικού τους προβληματισμού και ταυτόχρονα τις έχουν καταστήσει βασικό πυρήνα επενδύσεων και οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό έχει επιτευχθεί όχι τόσο μέσω επιδοτήσεων, όπως γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, αλλά μέσω της αγοράς ενέργειας με ικανοποιητικές τιμές, τα γνωστά Feed In Tariffs (FITs). Στις χώρες αυτές η μαζική δραστηριοποίηση στις ΑΠΕ έχει επιφέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα, με χιλιάδες νέες μονάδες ΑΠΕ κάθε χρόνο τόσο σε βιομηχανικό όσο και σε οικιακό επίπεδο και με χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας να δημιουργούνται κάθε χρόνο.

Ποιες πηγές ενέργειας παραμένουν ανεκμετάλλευτες ή παρουσιάζουν προοπτικές μεγαλύτερης ανάπτυξης;

Στον τομέα των ΑΠΕ αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα παραμένουν αναξιοποίητες πηγές ενέργειας όπως η γεωθερμία και η βιομάζα. Επίσης δεν είναι ικανοποιητικός ο ρυθμός αξιοποίησης των μικρών υδροηλεκτρικών έργων. Ιδιαίτερα στον τομέα της βιομάζας η Ελλάδα διαθέτει μεγάλη παραγωγή δασικών και φυτικών αποβλήτων που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας, ιδιαίτερα στην περιοχή της Μακεδονίας. Στη γεωθερμία, ενώ η χώρα διαθέτει περιοχές με υψηλή και χαμηλή ενθαλπία, δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες εφαρμογές. Μια σωστή εκμετάλλευση της γεωθερμίας μπορεί σήμερα να καλύψει βασικά φορτία ηλεκτροπαραγωγής στις Κυκλάδες (βλ. Μήλο) και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου (βλ. Νίσυρος, Μυτιλήνη), ενώ στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας η γεωθερμία μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά στις καλλιέργειες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s