Ο Διονύσης (Ψωμιάδης), ο Αριστοτέλης και ο Μολλιέρος

Μεσημέρι, στην πιο όμορφη ταράτσα της πόλης, το γερμανικό προξενείο. Η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας είχε προσκαλέσει 12 Γερμανούς δημοσιογράφους σε ένα ταξίδι γνωριμίας με την περιοχή και λίγο πριν την αναχώρησή τους το γενικό προξενείο της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη παρέθεσε μια μικρή γιορτή. Έχω φτάσει τη στιγμή που ο Διονύσης Ψωμιάδης βγάζει το λογύδριό του – «συνήθως δεν μιλάω πολύ» διαβεβαίωσε τους Γερμανούς και συνέχισε απτόητος, ενώ οι υπόλοιποι ψηνόμασταν από το δυνατό ήλιο. Και τι δεν είπε… ο στόμας του.
Τι ότι «στην καρδιά του κόσμου ο Παναγιώτης είναι περιφερειάρχης» (έτσι για να μη φύγουν με την απορία οι γερμανοί δημοσιογράφοι). Τι «λίμνη της ειρήνης» χαρακτήρισε τα Βαλκάνια (ανήκει η Γερμανία τα Βαλκάνια; από πότε;). Τι τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ θυμήθηκε και το “I have a dream”. Τι ότι σαν την Χαλκιδική πουθενά σε όλη την Ευρώπη και σε όλη τη γη (μη σου πω και διαγαλαξιακά)… Για να μην τον αδικώ, είπε και κάτι σωστό. Ότι θα πρέπει να προβάλλουμε την Ελλάδα όχι (όχι μόνο να υποθέσω) ως χώρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου αλλά και ως χώρα του μεγάλου Αριστοτέλη, αλλά λίγο αργότερα ο μύθος κατέρρευσε (του Διονύση, όχι του Αριστοτέλη).
Φυσικά μίλησε για τη γραφειοκρατία στην Ελλάδα, την κεντρική εξουσία που «είναι ο δυνάστης της Ελλάδας» τόσο που… «όταν παν οι ‘δικοί’ μας πολιτευτές στην Αθήνα το ξεχνάνε» (άτιμη εξουσία, είσαι γλυκιά). Ο πρόλογος περί γραφειοκρατίας και κράτους-δυνάστη έγινε για το βουνό σύμβολο της αρχαίας Ελλάδας, τον Όλυμπο «που δεν μπορούμε να τον αγγίξουμε». Άκουσον Άκουσον! Μα να μην μπορούμε να ρίξουμε μπετόν για να «αξιοποιήσουμε» το βουνό γιατί κάποιο «γραφειοκράτες» εκεί στην αρχαιολογική και δασική υπηρεσία λένε όχι; Είναι να μη βγαίνει από τα ρούχα του ο αναπληρωτής περιφερειάρχης;
Κάποια στιγμή, ευτυχώς για όλους μας, ο λόγος του τελείωσε (ήταν που σε λίγο θα έφευγαν και οι Γερμανοί δημοσιογράφοι για το αεροδρόμιο). Ενώ ψιλοκουβεντιάζαμε με μια συνάδελφο, τον ακούμε πίσω μας με ύφος γόη να συστήνεται σε μια κυρία: «Διονύσης»! «Συγνώμη, μου κάνετε φλερτ;» του λέει εμβρόντητη και του συστήνεται με την ιδιότητά της. Ήταν στέλεχος σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία της Θεσσαλονίκης. Αφού είχε ακούσει προηγουμένως το λογύδριο του αντιπεριφερειάρχη περί της ενδόξου πατρίδας μας, τον ρωτάει αν έχει έρθει ποτέ στο μουσείο, γιατί δεν έτυχε να τον δει. «Όχι» της απαντάει αφοπλιστικά και με παρρησία, γιατί όσο να πεις θέλει θάρρος να παραδέχεται κανείς ότι δεν πάτησε το πόδι του σε ένα από τα σημαντικότερα μουσεία της περιοχής την οποία εκπροσωπεί, και εξ ονόματος της οποίας μιλάει σε Έλληνες και ξένους για τον Αριστοτέλη και άλλους ένδοξους προγόνους μας. Η κυρία, αφού του τα έσουρε που δεν είχε πατήσει το πόδι του στο μουσείο, του πρότεινε να τον ξεναγήσει προσωπικά κάποια στιγμή. Ο αντιπεριφερειάρχης, αντί να την ευχαριστήσει για την ευγενική της προσφορά της υπέδειξε να… τηλεφωνήσει η ίδια στη γραμματέα του για να κλείσουν το ραντεβού!

Από εκείνη την ώρα το μυαλό μου έχει κολλήσει σε ένα έργο του Μολλιέρου (και όχι, δεν αναφέρομαι στον Κατα φαντασίαν ασθενή!). Ναι, είναι αυτό που σκέφτεσαι…

Advertisements

One thought on “Ο Διονύσης (Ψωμιάδης), ο Αριστοτέλης και ο Μολλιέρος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s