Η «Κίνηση των 58», τα κεφάλια και τα επιχειρήματα

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΒλέπω από χθες να μετράν διάφοροι τον αριθμό όσων πήγαν στην περίφημη εκδήλωση της «πρωτοβουλίας των 58» και να μιλούν για αποτυχία, για άδεια αίθουσα κλπ. Έχω την αίσθηση ότι οι περισσότεροι που μιλάν για την εκδήλωση δεν πήγαν (γιατί αν ήταν εκεί και  μετρούσαν κεφάλια όλοι όσοι μιλάν για την εκδήλωση «σαν να ήταν εκεί»  σίγουρα θα μιλούσαμε για λαοθάλασσα). Εγώ που πήγα, ήμουν όρθια και στριμωγμένη ανάμεσα σε άλλους όρθιους σε μια αίθουσα που άλλοι λεν ότι χωράει 250- αλλά έστω να δεχθώ ότι χωράει 200, 150 βρε αδερφέ, όσο θέλετε. Και όντως δεν ήταν πολλοί οι νέοι- δεν ξέρω σε ποιες πολιτικές εκδηλώσεις που δεν είναι κομματικές έχει πολλούς νέους.  Σε κάθε περίπτωση, αντί να μετράμε κεφάλια μπορούμε να κρίνουμε επιχειρήματα…

«Ακόμα και σήμερα πολιτικές δυνάμεις μάχονται για το πώς θα εξασφαλίσουν προνόμια, εξαιρέσεις, απαλλαγές για τη στενή ή πλατιά ‘’πελατεία’’ τους και ουσιαστικά άμεσα και έμμεσα μεταθέτουν το βάρος στους πιο αδύναμους» τον ακούω να λέει και δεν διαφωνώ καθόλου. Ο καθείς προσπαθεί να καλύψει τα νώτα του σε αυτό τον αγώνα επιβίωσης- επιβίωσης σκέτο για κάποιους, επιβίωσης των προνομίων και της βολής για άλλους. Μου έρχεται στο μυαλό και μια ομάδα που δεν χρειάζεται να αγωνιστεί καθόλου για να περιφρουρήσει προνόμια και εξαιρέσεις. Είναι αυτή η ολιγάριθμη ομάδα που κάνει big bussiness με καύσιμα, πλοία, κατασκευές, και πιθανώς να έχει ένα κανάλι, μια εφημερίδα μια ποδοσφαιρική ομάδα, που δεν χρειάζεται να ανησυχεί ιδιαίτερα, γιατί ακόμα και μια «στραβή» να γίνει και βρεθούν ξαφνικά με ένα μεγάλο πρόστιμο από την εφορία, θα έρθει την επομένη το κράτος με μια τροπολογία και θα «καθαρίσει».

Ακούω τον Γιαννίτση να περιγράφει την (ιδεατή) κοινωνία όπου όλοι «θα έχουν την υποχρέωση να συμμετέχουν ισότιμα στα φορολογικά βάρη, με βάση το εισόδημα, την ακίνητη περιουσία, τα σκάφη… ό,τι ισχύει σήμερα, ΑΛΛΑ για όλους».

Να λέει ότι «όταν θα εγκαταλειφθεί η πρακτική της απόλυτης ανοχής απέναντι στη φοροκλοπή και τη φοροδιαφυγή, σε συνδυασμό με την προηγούμενη πρακτική, τότε ίσως αισθανθεί η ελληνική οικογένεια ότι δεν υπερφορολογείται σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες. Μέχρι τότε θα υφίσταται το πλιάτσικο από ένα κράτος που με δακρύβρεχτη υποκρισία θα αρνείται συστηματικά να εφαρμόσει κεντρικές αρχές φορολογικής και κοινωνικής δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου». Αν το κράτος αρνείται να λειτουργήσει ως κράτος δικαίου γιατί εκπλήσσεται που οι πολίτες αρνούνται να συμπεριφερθούν ως πολίτες; Αρνούνται να συμμορφωθούν με τον νόμου (όπου και όταν μπορούν)

»Πελατειακές και προνομιακές παροχές και κρατικές αποφάσεις που απονέμουν προσόδους σε εκτεταμένες ομάδες επαγγελματιών ή πολιτών δημιουργούν ισχυρές αδικίες, τινάζουν στον αέρα τα ασφαλιστικά ταμεία και αυξάνουν επώδυνα το βάρος των μισθωτών και συνεπών πολιτών». Το ζήσαμε το έργο και εξακολουθούμε να το ζούμε. «Η συντριβή των εργαζόμενων με χαμηλές αμοιβές και των συνεπών φορολογούμενων είναι ευθεία απόρροια των έντεχνων κυβερνητικών πρακτικών για εισπράξεις οικονομικά και κοινωνικά αδικαιολόγητων προνομίων σε όσους θέλουν να την ευνοήσουν».

Διαπιστώσεις…

»Απαιτείται πολιτική απέναντι στην ανεργία και στη φτώχεια, που πλέον αλλάζει μορφή στη χώρα και επικεντρώνεται στα αστικά νοικοκυριά με άνεργα μέλη και παιδιά. Για δεκαετίες η πολιτική για την ανεργία συνοψιζόταν σε πλασματικά σεμινάρια, καταρτίσεις, επιδοτούμενες θέσεις, που δημιουργούσαν εισοδήματα σε πολλούς ενδιάμεσους και στους ενδιαφερόμενους αλλά όχι πραγματική απασχόληση. Θέσεις εργασίας για 1,5 εκατομμύριο άνεργους θα προκύψουν μόνο μέσα από συγκροτημένες αναπτυξιακές πολιτικές, που προϋποθέτουν διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης, χρόνο, πολιτική ηθική, πραγματική αναπτυξιακή στήριξη από τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία και παραίτηση από αδιαφανή οφέλη»

»Αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης. Καμιά πολιτική δεν μπορεί να πετύχει αν δεν στηρίζεται από μια εξειδικευμένη και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, αν δεν λειτουργήσουν το κοινοβούλιο, η εκτελεστική και δικαστική εξουσία σύμφωνα με το σύνταγμα. Κανένα ισχυρό κράτος δεν στηρίζεται σε διαβρωμένους και αναποτελεσματικούς θεσμούς (…)»

Κοινός τόπος. Ελπίζω για τους περισσότερους.

»Αρκετοί από τους στόχους που ανέφερα δεν είναι νέοι. Νέο θα ήταν το στοιχείο της υλοποίησής τους και ο τρόπος υλοποίησής τους. (…) Να αλλάξει πια ότι είναι βαρίδι και να ξεκινήσει κάτι πιο δημιουργικό. Αν η αλλαγή έχει κόστος-  και έχει, και το ξέρουμε ότι έχει- η αδράνεια έχει επίσης κόστος που συχνά είναι πολλαπλάσιο του πρώτου. Απλώς το κόστος αδράνειας αποκαλύπτεται αργότερα και η κοινωνία στο μεταξύ εφησυχάζει πιστεύοντας το μήνυμα ότι δεν υπάρχει κίνδυνος από πουθενά»

Déjà vu ή μάλλον Déjà vecu θα μπορούσα να πω, αν αυτή η αίσθηση του ξανά ειδωμένου, του ξανά βιωμένου δεν ήταν σύμφωνα με τους παραπάνω όρους μια ψευδαίσθηση. όμως εν προκειμένω είναι μια πραγματικότητα.

»Θεωρώ ότι πρέπει να τελειώνουμε με τις αυταπάτες, τις αερολογίες και τους μηχανισμούς αποπλάνησης. Θεωρώ ότι η Ελλάδα δεν θα αλλάξει με πρωτοβουλίες που έρχονται από πάνω, αλλά από την απόφαση πολλών να αθροίσουν τις μικρές τους δυνάμεις με τρόπο που να σπρώξουν τη χώρα προς τα πάνω. Για να αποτραπούν αδιέξοδα και να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό χρειάζεται μια ισχυρή δύναμη από τα κάτω. Η πρωτοβουλία που έχει ξεκινήσει με τους 58, με σας εδώ και πολλούς ακόμα σε άλλες πόλεις πρέπει να πάρει μαζική, ανοιχτή και υπερβατική χροιά. Να υπερβεί όσους την ξεκίνησαν, να υπερβεί τις αρχικές σκέψεις, να ανταποκριθεί στις προσδοκίες ευρύτερων δυνάμεων που ‘’ψάχνονται’’, που αρνούνται να συμβιβαστούν με ό,τι τους προσφέρεται και είναι έτοιμες να επενδύσουν σε ό,τι τους πείσει».

Ένας συνάδελφος με ρώτησε πόσο χρονών ήμουν το 2001, τότε που ο Τάσος Γιαννίτσης προσπαθούσε να περάσει το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και αν κατέβηκα στους δρόμους. Ήμουν 25. Και όχι, δεν κατέβηκα. Ήταν μια δύσκολη χρονιά το 2001 για την οικογένειά μου. Θα πρέπει είχα επηρεαστεί βέβαια από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, οπότε θα ήμουν μάλλον επιφυλακτική αν όχι αρνητική. Αλλά και τότε πίστευα στο πάταξον μεν άκουσον δε. Κι αυτό που θυμάμαι από τότε ήταν η απόλυτη άρνησή μας να ακούσουμε. Φαντάζομαι σήμερα, εκ των υστέρων, έχοντας νιώσει το βαρύ χέρι της τρόικας πάνω μας, πολλοί θα ανακαλύπτουν ότι τότε στήριζαν τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού. Πάντως ο ίδιος είπε ότι οι άνθρωποι που τον στήριζαν μέσα στο ΠΑΣΟΚ μετριόταν στα δάχτυλα του ενός χεριού. Και φυσικά χωρίς στήριξη από πουθενά, απέναντι σε μια κοινωνία που ουρλιάζει  χωρίς καν να έχει δεχτεί να γίνει διάλογος, δεν μπορείς να επιβάλεις μια τέτοια μεταρρύθμιση. «Εν ονόματι της κοινωνικής ευαισθησίας, εν ονόματι των αξιών, του να μην περικοπούν συντάξεις… Μόνη (σ.σ. η Ελλάδα) στην Ευρώπη ή και στον κόσμο δεν ξέρω, οι συντάξεις σε σχέση με τις απολαβές, σε ευρύτατες κατηγορίες ήταν 110% του μισθού. Αυτό το σύστημα είπαμε να το αλλάξουμε για να μη βρεθεί ο κόσμος μπροστά σε μια καταστροφή για να μη γίνει απότομα μια μεταβολή. (….) Οφείλεις να δεις τα μεγάλα θέματα την κατάλληλη στιγμή, όχι την ώρα που θα ξεσπάσουν, γιατί δεν θα είσαι εσύ (σ.σ. στην κυβέρνηση) και δεν θα έχεις εσύ το κόστος και »ποιος ασχολείται με τα θέματα των 10-15 ετών»; (…) Θα ασχοληθεί ο κόσμος που θα το φάει στο κεφάλι. (…) Το δίδαγμα του ασφαλιστικού είναι ότι όταν έχεις σοβαρά, μεγάλα και δύσκολα κοινωνικά προβλήματα μη στείλεις την μπάλα στην εξέδρα. Τα σημερινά μεγάλα προβλήματα να τα στείλουμε στην εξέδρα όπως κάθε φορά, θα τα βρούμε μπροστά μας. Γιατί αν δεν λυθούν με οργανωμένες πολιτικές λύσεις, τότε θα τα λύσει η ίδια η πραγματικότητα, και τότε η λύση είναι βίαιη και καταστροφική

 

 Βλ. εδώ το τηλεγράφημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ που φιλοξενεί ο Αγγελιοφόρος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s