ΓΣΕΕ Οι τόκοι για το χρέος να γίνουν αναπτυξιακό κεφάλαιο για τη χώρα

Γενναία μείωση των τόκων που πληρώνει η χώρα μας για το χρέος και επένδυση μέρους αυτών σε έργα που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, λειτουργία του κράτους ως “εργοδότη ύστατης καταφυγής” και ρύθμιση της αγοράς εργασίας είναι οι προτάσεις του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την αντιμετώπιση της ανεργίας, που παραμένει σε δυσθεώρητα επίπεδα.

Της Σοφίας Χριστοφορίδου

Όπως αναφέρεται στην ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου, η ανεργία την περίοδο 2009-2014 μετατράπηκε σε δομική, καθώς από το περίπου 1 εκατομμύριο εργαζόμενους που έχασαν τη δουλειά τους λόγω της κρίσης οι 909.000 είναι μακροχρόνια άνεργοι (χωρίς δουλειά περισσότερο από 12 μήνες). Οι κλάδοι στους οποίους καταγράφηκαν οι περισσότερες απολύσεις είναι των κατασκευών (236.000), της μεταποίησης (222.000) και του εμπορίου (219.000). Η αγοραστική δύναμη του πραγματικού κατώτατου μισθού την περίοδο 2010-2014 μειώθηκε κατά 24,9% και στους νέους κάτω των 25 ετών κατά 34,5%.

Στο τέλος του 2014 τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας καταγράφηκαν στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας (28%) και ακολούθως στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (27,9%).

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος κατά την ομιλία του στη χθεσινή εκδήλωση παρουσίασης των συμπερασμάτων της ετήσιας έκθεσης του Ινστιτούτου Εργασίας για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση τόνισε την ανάγκη συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων, για να υπάρξει σταθερότητα και ανάπτυξη με επενδύσεις που θα φέρουν θέσεις απασχόλησης, σημειώνοντας ότι “δεν αρκεί η συνδικαλιστική δράση, για να βρεθεί λύση, χρειάζεται πολιτική προοπτική”. Ο κ. Παναγόπουλος είπε πως το νέο μνημόνιο σημαίνει μία νέα κρίσιμη περίοδο για τους εργαζόμενους. Γι’ αυτό τους κάλεσε να πάρουν μαζικά μέρος στο συλλαλητήριο που οργανώνουν η ΓΣΕΕ και το ΕΚΘ στις 6 το απόγευμα του Σαββάτου, στο άγαλμα του Βενιζέλου, στη Θεσσαλονίκη, την πρώτη ημέρα λειτουργίας της 80ής Διεθνούς Έκθεσης. Σε όσους αναρωτιούνται τι νόημα έχει το συλλαλητήριο, την ώρα που υπάρχει μόνον υπηρεσιακή κυβέρνηση και όχι εκλεγμένη, ο κ. Παναγόπουλος απάντησε ως εξής: “Το συλλαλητήριο είναι η κραυγή αγωνίας όσων έχουν δουλειά για αυτούς που δεν έχουν”.

“Τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής και η συρρίκνωση των μισθών και των συντάξεων δεν είναι διέξοδος αλλά μία από τις αιτίες της κρίσης. Δεν δημιουργούν ανταγωνιστικότητα και βιώσιμες επιχειρήσεις, αλλά ενισχύουν παρασιτικές συμπεριφορές και αναδιανέμουν πόρους σε βάρος παραγωγικών δραστηριοτήτων”, ανέφερε κατά την παρουσίαση της έκθεσης ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ Γ. Αργείτης.

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Στην ετήσια έκθεση για το 2015 το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ προτείνει πολιτικές που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην έξοδο της οικονομίας από την κρίση και στην τόνωση της απασχόλησης:

1. Εναλλακτική στρατηγική διαχείρισης της βιωσιμότητας του χρέους. Βασική παραδοχή της μελέτης είναι ότι το ποσό των τόκων για την εξυπηρέτηση του χρέους δεν πρέπει να ξεπερνά το πρωτογενές πλεόνασμα (έσοδα μείον έξοδα, χωρίς να υπολογίζονται οι τόκοι). Αν υποτεθεί ότι οι δημόσιες δαπάνες παραμείνουν ίδιες μέχρι και το 2017, το ΙΝΕ υπολογίζει ότι: α) Με αύξηση ΑΕΠ 3% μετά το 2016 το βιώσιμο πλεόνασμα σταθεροποιείται περίπου στο 4% την περίοδο 2017-2020 και ο δανεισμός στις αγορές είναι πιθανός από το 2016. β) Με αύξηση του ΑΕΠ 2% ετησίως μετά το 2016 και βιώσιμο πλεόνασμα στο 3% το χρέος μπορεί να γίνει βιώσιμο με μείωση τόκων μέχρι 30%. γ) Με ρυθμό αύξησης ΑΕΠ 1% και βιώσιμο πλεόνασμα 2,5% θα χρειαζόταν μείωση τόκων 50%, για να ανακτηθεί η φερεγγυότητα της οικονομίας. Κατά το Ινστιτούτο δεν έχει σημασία αν η μείωση των τόκων γίνει με κούρεμα χρέους ή επιμήκυνση της ωρίμανσης. Το μείζον είναι να επιτευχθούν αναπτυξιακά πρωτογενή πλεονάσματα με κοινωνική συνοχή.

2. Ενεργοποίηση εγχώριας ζήτησης. Το ΙΝΕ προτείνει στη δανειακή σύμβαση της Ελλάδας με τους δανειστές να προστεθεί μία “ρήτρα επανεπένδυσης τόκων”. Μέρος των τόκων που πληρώνει η χώρα για τα δάνεια προς το λεγόμενο επίσημο τομέα (κράτη Ε.Ε., ΕΚΤ) να διοχετεύεται σε επενδύσεις που θα ενισχύσουν την επανεκκίνηση της οικονομίας. Ωστόσο στην έκθεση σημειώνεται ότι “η αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος της ανεργίας δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει μέσω της ενεργοποίησης των επενδύσεων” και προτείνει τη θεσμοθέτηση “προγραμμάτων εγγυημένης απασχόλησης” με φορέα “το κράτος ως εργοδότη ύστατης καταφυγής” για μακροχρόνια ανέργους. Μέσω αυτής της πρωτοβουλίας θα μπορούσαν να δημιουργηθούν περί τις 300.000 θέσεις εργασίας με ανακατανομή της χρηματοδότησης προγραμμάτων που ήδη είναι σε εξέλιξη αλλά και με πρόσθετα κονδύλια από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο.

3. Επαναρύθμιση της αγοράς εργασίας. Το Ινστιτούτο προτείνει αποκατάσταση του συστήματος των συλλογικών διαπραγματεύσεων, των συλλογικών συμβάσεων και του κατώτατου μισθού στα επίπεδα του 2012.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s